Floral tatlardan bahsedilince zihinde temiz görüntüler oluşuyor. Beyaz bir masa, açık toprak tonlu duvarlar, şeffaf V60, gün içinde yetmiş kez gördüğün bir keten gömlek. İhtiyaç fazlası bir huzur. Bizim Floral Symphony bu sahnenin içinde değil. Tamam, biraz yasemin var, gül var, inceden bir lavanta esintisi geliyor. Ama tüm bu dünya çiçeksi-kahve klişesinin fotoğrafına sığmıyor — daha çok beyaz bir yaz elbisesinin üstüne giyilmiş yıpranmış bir deri ceket. Uzaktan zarif, yakından problemli. En sevdiğimiz.

Nestor Lasso bu çekirdeği önce yıkamış, sonra uzun bir fermentasyona bırakmış. Yıkanmış olması onu silmemiş — sakinleştirmiş. Bu versiyonun mevzusu yoğunluk değil, sükunet. Orgazm sonrası duraksama, ya da fırtınadan önceki boşluk gibi. Tatlar birbirine girmiyor, fincanda kavga yok. Bir yaz sonu akşamı gibi tane tane havada asılı kalıyorlar; herkes kendi köşesinde, ama masada tuhaf bir gerilim de var. Zaten gerilimsiz şeylerle pek işimiz yok — muhtemelen senin de yoktur. Biraz tansiyonlu bir sükunet tatmak istiyorsan, bunu denemek zorundasın.