Bu kahve sana ilk öpücüğünü hatırlatmaz. Daha kötüsünü yapar: onu geçersiz kılar. Ve evet, espresso illa bir saldırı olmak zorunda değil. LOVE seni yumruklamaz; yavaşça iter, sonra dönüp bir daha bakar mısın diye kenarda bekler. Ayılmak için her zaman surata tokat gerekmez — bazen öyle bir öpücük gelir ki, ılık, parlak, zamansız, uykunun kaçtığını fark etmezsin bile.

Gövdesi dengeli, adımları hafif ama iz bırakıyor. Zakkum gibi: güzel, ama fazla yaklaşanı affetmez. Kendini göze sokmaz, ama içince unutamıyorsun. Belki ilk yudumda değil; beşincide, başka bir kahvede onu özlediğini fark edeceksin. Bu da onun planının bir parçasıydı zaten.