Floral tatlardan bahsedilince insanın zihninde temiz görüntüler oluşuyor.

Beyaz bir masa. Açık toprak tonlu duvarlar. Şeffaf v60. Gün içinde yetmiş defa gördüğün bir keten gömlek. İhtiyaç fazlası gibi duran bir huzur pazarı.

Bu sıkıcı sahnenin içinde değil işte bizim Floral Symphony.

Tamam, bunda biraz yasemin var.

Gül de var.

Hatta inceden bi’ lavanta bahçesi esintisi geliyor sana doğru.

Ama tüm bu dünya çiçeksi kahve klişesi fotoğrafına sığmıyor.

Daha çok beyaz bir yaz elbisesinin üstüne giyilen yıpranmış bir deri ceketi, eskimiş ama ihtiyarlaşmamış bir dripper’ı anımsatıyor.

Uzaktan zarif. Yakından problemli.

En sevdiğimiz.

Nestor Lasso bu çekirdeği önce yıkamış.

(Washed process deyip geçerdik, sen istersen öyle oku.)

Sonra da uzun süreli bir fermentasyona tabi tutmuş.

Her ne kadar uzun süreli bir fermentasyondan bahsediyor olsak da, öncesinde yıkanmış olması kahveyi biraz daha sakinleştirmiş haliyle.

Silmemiş. Sakinleştirmiş.

Bu versiyondaki mevzumuz yoğunluk değil. Sükunet.

Orgazm sonrası duraksama ya da fırtınadan önceki boşluk gibi.

Tatlar birbirine girmiyor, fincanda bir kavga yok.

Bir yaz sonu akşamı gibi düşün.

Tatlar tane tane havada asılı kalıyor.

Herkes kendi köşesinde oturuyor ama masada tuhaf bir gerilim de var.

Zaten gerilimsiz şeylerle pek işimiz yok.

Muhtemelen senin de yoktur.

O yüzden biraz tansiyonlu bir sükunet tatmak istiyorsan, bunu denemek zorundasın.